Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie

Menu

Cmentarz Centralny

Jest jednym z największych tego typu obiektów w Europie. Powierzchnia cmentarza wynosi około 170 ha. Został założony na bazie niewielkiego cmentarza wojskowego z okresu wojny francusko-pruskiej (II połowa XIX w.). Pozostałością z tamtych czasów jest żeliwny krzyż z 1873 r. Budowę obecnego Cmentarza Centralnego rozpoczęto w lutym 1900 r. Autorem generalnego rozplanowania cmentarza i budowli był architekt miejski Wilhelm Meyer-Schwartau. Otwarcia cmentarza dokonano 6 grudnia 1900 r. W latach 1901-1903, od strony dzisiejszej ul. Ku Słońcu, zbudowano neoromańską bramę przejazdową z przyległymi symetrycznie po obu jej stronach arkadami i bocznymi przejściami. Arkady wewnątrz posiadają sklepienia krzyżowe. Główna kaplica zbudowana została w stylu neoromańskim w latach 1900-1905 (proj. Wilhelm Meyer-Schwartau). 16 lutego 1925 r. oddano do użytku krematorium. W południowej części cmentarza stoi ruina wiatraka holenderskiego z czerwonej cegły, pochodzącego przypuszczalnie z końca XIX stulecia.

Na cmentarzu pochowano wielu znakomitych mieszkańców Szczecina żyjących w pierwszej połowie XX w., m. in. wieloletniego burmistrza z lat 1878-1907 Hermanna Hakena z małżonką, twórcę świetności portowego Szczecina z przełomu stulecia i badacza dziejów Szczecina i Pomorza Hugo Lemcke, którego grób zachował się do dzisiaj.

Od początku istnienia cmentarza dokonywano licznych posadzeń drzew i krzewów, często bardzo egzotycznych, dzięki czemu jest on także ciekawym parkiem. W latach 50. odnotowano ok. 360 gatunków, w tym 54 rzadko spotykanych. W połowie lat 80. odnotowano jedynie 140 gatunków. Można tutaj znaleźć świerk serbski, jodłę koreańską, dęby szypułkowe w odmianie stożkowej, platany klonolistne, miłorząb dwudzielny i wiele innych nie mniej atrakcyjnych okazów.

 

Pobierz przewodnik w języku polski (format .pdf)pdfcmentarz_600

 

Pobierz przewodnik w języku niemieckim (format .pdf)pdfcmentarzde_600