Beata Ścibakówna – Szczeciński Salon Poezji

SZCZECIŃSKI SALON POEZJI

Żaden dzień się nie powtórzy

Wiersze Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, Wisławy Szymborskiej i Julii Hartwig czyta Beata Ścibakówna

16 kwietnia (czwartek), godz. 17:30

Sala Anny Jagiellonki

Bilety: 20 zł

Prowadzenie: Michał Józef Kawecki, twórca i gospodarz Zamkowych Spotkań z Psychologią i Sztuką

Oprawa muzyczna: Krzysztof Baranowski (fortepian)

Beata Ścibakówna – aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Absolwentka warszawskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. W latach 1992–1997 aktorka Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Współpracowała z teatrami warszawskimi: Komedia, Bajka, Polonia, Syrena, a także z Teatrem Polskiego Radia i Teatrem Telewizji Polskiej. Od roku 1997 aktorka stołecznego Teatru Narodowego.

Wyróżniona za rolę Klary w “Ślubach panieńskich” Fredry w reżyserii Andrzeja Łapickiego w Teatrze Powszechnym w Warszawie na 20. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych (1995). Nagrodzona za najlepszą rolę kobiecą w przedstawieniu Teatru Telewizji, za rolę Elwiry w “Mężu i żonie” Aleksandra Fredry w reżyserii Jana Englerta na 16. Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie (2016). Szerokiej publiczności znana jest ze znakomitych ról filmowych i popularnych seriali telewizyjnych. Odznaczona Srebrnym (2005) i Złotym Krzyżem Zasługi (2017).

O Szczecińskim Salonie Poezji w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie

Szczeciński Salon Poezji to spotkania, które co miesiąc skupiają w Zamku Książąt Pomorskich sympatyków poezji i muzyki. Profesjonalni aktorzy lub ludzie pióra prezentują twórczość wybranych artystów, a instrumentaliści tworzą ilustrację do wyrażanych w wierszach emocji za pomocą muzyki. Dodatkowym atutem spotkań jest zmieniający się co miesiąc repertuar i artyści zapraszani do współpracy, bowiem każde spotkanie ma inny charakter, odmienną dramaturgię.

Szczeciński Salon Poezji powstał z inicjatywy Michała Józefa Kaweckiego, który 8 listopada 2006 roku, wraz z Dorotą Kawecką, zaprosił Annę Dymną na pierwsze inauguracyjne spotkanie Salonu. Od tamtej pory w Salonie gościli m.in.  Magda Zawadzka, Anna Polony, Anna Seniuk, Izabella Cywińska, Zofia Kucówna, Dorota Segda, Teresa Budzisz–Krzyżanowska, Maja Komorowska, Joanna Szczepkowska, Anna Nehrebecka, Beata Ścibakówna, Maria Seweryn,  Barbara Toruńczyk, Wiesław Komasa, Jerzy Zelnik, Olgierd Łukaszewicz, Edward Linde – Lubaszenko, Wojciech Pszoniak, Andrzej Kopiczyński, Jerzy Radziwiłowicz, Krzysztof Globisz, Andrzej Seweryn, Wojciech Malajkat, Jan Nowicki, Zdzisław Wardejn, Józef Baran, Dominika Ostałowska, Artur Dziurman, Wojciech Wysocki, Jacek Bursztynowicz, Kazimierz Kaczor, Hanna Banaszak, Julia Pietrucha, Katarzyna Jamróz, Zbigniew Raj, Tomasz Jastrun, Krzysztof Janczar, Wojciech Bonowicz, Ryszard Krynicki, Anna Janko, Jerzy Illg, Anna Szałapak, Konrad Mastyło, Antoni Libera, Ewa Dałkowska, Michał Rusinek, Krzysztof Siwczyk, Emilia Krakowska, Marek Zagańczyk, Katarzyna Gaertner, Kazimierz Mazur, Ewa Wójciak, Edyta Łukaszewska, Anna Cieślak, Irena Jun, Artur Barciś, Jerzy Kamas, Sławomira Łozińska, Maja Barełkowska; a także znakomici aktorzy scen szczecińskich, m.in. : Arkadiusz Buszko, Adam Opatowicz, Sławomir Kołakowski, Beata Zygarlicka, Jacek Polaczek, Michał Janicki, Iwona Kowalska–Zych, Sylwia Różycka, Anna Januszewska, Jacek Piotrowski, Marek Żerański, Konrad Pawicki, Olga Adamska, Dorota Chrulska, Małgorzata Iwańska, Marta Łągiewka i Wiesław Łągiewka, Leszek Zalewski, Ewa Sobczak, Krystyna Maksymowicz, Marian Dworakowski, Danuta Chudzianka, Małgorzata Klara, Maria Dąbrowska, Grażyna Wojtczak, Magdalena Myszkiewicz, Adam Kuzycz – Berezowski, Maciej Sikorski, Małgorzata Chryc – Filary i Zbigniew Filary, Joanna Matuszak, Adam Zych, Grażyna Nieciecka – Puchalik.

Szczeciński Salon Poezji, w jego dwudziestym roku istnienia, pragnie podziękować wszystkim osobom, których otwartość i mądrość pozwoliły rozwinąć tę niezwykle cenną dla Szczecina inicjatywę kontaktu z twórczością najwyższych lotów. Główną ideę Salonu trafnie wyrażają słowa jego twórcy i gospodarza, Michała J. Kaweckiego, który uważa, że „w poezji objawia się najlepsza, najszlachetniejsza cząstka człowieka, a z nią – jej ekstrakt: dobroć. Tu, na pograniczu kultur, poezja i dobroć są wyrazem siły ducha polskiej i europejskiej tożsamości Szczecina, miasta stanowiącego syntezę wiary w ludzkie wartości i odwagi ich urzeczywistniania; miasta o silnym charakterze (o czym świadczy jego historia) – podejmującego wyzwania przyszłości”.