Figura św. Ottona
Na elewacji Wieży Dzwonów od strony Dziedzińca Menniczego znajduje się figura św. Ottona, Apostoła Pomorza, patrona obu kolejnych kościołów zamkowych, średniowiecznego i renesansowego. Jest ona XX- wieczną, częściowo rekonstruowaną (tj. uzupełnioną w miejscach uszkodzenia) kopią posągu z poł. XIV w. Oryginał, ze względu na postępujące zniszczenie, w 1934 roku został przekazany do zbiorów ówczesnego Pomorskiego Muzeum Krajowego w Szczecinie. Dzisiaj przechowywany jest w szczecińskim Muzeum Narodowym, stanowiąc jedyny zachowany na naszym terenie średniowieczny wizerunek świętego. Kopię w sztucznym kamieniu wykonał niemiecki rzeźbiarz Franz von Ruedorffer. Musiał odtworzyć partię twarzy posągu, bowiem w oryginale rysy twarzy są nieczytelne. Posłużył się maską zdjętą z grobowca świętego Ottona w Bambergu.
Oryginalna średniowieczna rzeźba pochodziła ze średniowiecznej kolegiaty św. Ottona na szczecińskim Wzgórzu Zamkowym. Została umieszczona na wieży po zburzeniu zamkowego kościoła podczas wielkiej renesansowej przebudowy zamku w 1575 roku.
Św. Otton w XII wieku przybył do Księstwa Pomorskiego z misją chrystianizacyjną zaproszony przez polskiego księcia Bolesława III Krzywoustego, który przyłączył w tamtym czasie Pomorze do Państwa Polskiego. Pochodzący z Bambergu biskup ochrzcił Pomorze w 1124 roku, a cztery lata później utwierdził to podczas drugiej wyprawy misyjnej.
Rzeźba na Wieży Dzwonów obrazuje biskupa Ottona, który w prawej ręce dzierży pastorał, w lewej zamkniętą księgę – biblię. Na ramiona narzuconą ma kapę, spiętą na piersi zapinką z motywem gryfa. Na cokole pomnika św. Ottona ukazana jest książęca para na tronie. Zdaniem części historyków to prawdopodobnie książę Warcisław I z małżonką, którzy w czasie chrystianizacji Pomorza również przyjęli chrzest jako przedstawiciele władzy na tych ziemiach. Według innych znawców historii regionu może to jednak być przedstawienie fundatorów średniowiecznego kościoła św. Ottona – księcia Barnima III i jego żony Agnieszki.
Poniżej pary książęcej znajduje się lew, będący atrybutem św. Ottona.
Św. Otton (ok. 1060–1139) był biskupem Bambergu. W 1124 roku na zaproszenie króla polskiego Bolesława III Krzywoustego przybył do Gniezna, skąd wyruszył z misją chrystianizacyjną na pogańskie wówczas Pomorze. Pod Stargardem biskupa powitał książę pomorski Warcisław I, udzielając poparcia jego przedsięwzięciu. W Pyrzycach biskup Otton zorganizował pierwszy masowy chrzest Pomorzan. Także dwumiesięczne starania Ottona o chrzest Szczecinian zakończyły się sukcesem. Zniszczono wówczas pogańską świątynię Trygława, zaś posrebrzane głowy posągu zostały wysłane do Rzymu. Mimo iż w trakcie pierwszej wyprawy misyjnej Otton założył jedenaście kościołów i ochrzcił tysiące ludzi, to znaczne obszary Księstwa Pomorskiego pozostały nadal pogańskie. Stąd też w 1128 roku podjął Otton drugą wyprawę misyjną, której podstawowym celem było utrwalenie w Księstwie Pomorskim nowej religii. Zarówno w trakcie jej trwania, jak i po jej zakończeniu Otton spisywał pouczenia religijne i moralne, połączone z surowymi zakazami praktyk pogańskich. Po zakończeniu misji chrystianizacyjnej na Pomorzu Otton powrócił do Bambergu, gdzie zmarł w wieku około 80 lat. W 1198 roku w pięćdziesiątą rocznicę śmierci, został kanonizowany. Zwany jest “Apostołem Pomorza”. Od 2006 roku św. Otton jest patronem Pyrzyc, gdzie, na pamiątkę pierwszego chrztu na ziemi pomorskiej, znajduje się studzienka ze źródłem.
Św. Otton (ok. 1060–1139) był biskupem Bambergu. W 1124 roku na zaproszenie króla polskiego Bolesława III Krzywoustego przybył do Gniezna, skąd wyruszył z misją chrystianizacyjną na pogańskie wówczas Pomorze. Pod Stargardem biskupa powitał książę pomorski Warcisław I, udzielając poparcia jego przedsięwzięciu. W Pyrzycach biskup Otton zorganizował pierwszy masowy chrzest Pomorzan. Także dwumiesięczne starania Ottona o chrzest Szczecinian zakończyły się sukcesem. Zniszczono wówczas pogańską świątynię Trygława, zaś posrebrzane głowy posągu zostały wysłane do Rzymu. Mimo iż w trakcie pierwszej wyprawy misyjnej Otton założył jedenaście kościołów i ochrzcił tysiące ludzi, to znaczne obszary Księstwa Pomorskiego pozostały nadal pogańskie. Stąd też w 1128 roku podjął Otton drugą wyprawę misyjną, której podstawowym celem było utrwalenie w Księstwie Pomorskim nowej religii. Zarówno w trakcie jej trwania, jak i po jej zakończeniu Otton spisywał pouczenia religijne i moralne, połączone z surowymi zakazami praktyk pogańskich. Po zakończeniu misji chrystianizacyjnej na Pomorzu Otton powrócił do Bambergu, gdzie zmarł w wieku około 80 lat. W 1198 roku w pięćdziesiątą rocznicę śmierci, został kanonizowany. Zwany jest “Apostołem Pomorza”. Od 2006 roku św. Otton jest patronem Pyrzyc, gdzie, na pamiątkę pierwszego chrztu na ziemi pomorskiej, znajduje się studzienka ze źródłem.
