Wieża Dzwonów
Wieża Dzwonów, charakterystyczna najwyższa z czterech wież zamku, jest częścią dawnego renesansowego kościoła zamkowego św. Ottona, wzniesionego w latach 70. i 80. XVI wieku za czasów księcia Jana Fryderyka podczas pełnej rozmachu przebudowy kompleksu zamkowego na nowożytną rezydencję. W miejscu, gdzie dziś znajdują się czarne wrota od strony ul. Korsarzy, było wejście do zamkowego kościoła. Nowe skrzydło północne zamku oraz kościół z Wieżą Dzwonów powstały w miejscu zburzonych budynków średniowiecznych – Kamiennego Domu i kolegiaty św. Ottona.
Na Wieży Dzwonów jest punkt widokowy, na który można wejść pokonując ponad 200 stopni i podziwiać stamtąd rozległą panoramę Szczecina.
Na wieży, na wysokości punktu widokowego, umieszczony jest zabytkowy Dzwon Maryjny z 1524 roku, również pochodzący z renesansowego kościoła zamkowego. Hełm Wieży Dzwonów wieńczy iglica, którą zdobi gryf pomorski, nieodłącznie kojarzący się z zamkiem, miastem Szczecin i regionem Pomorza Zachodniego. Gryf – mityczne stworzenie o ciele lwa i głowie oraz skrzydłach orła – od wieków towarzyszy zamkowi i dynastii książęcej, której nazwa również od niego się wywodzi. Obecnie gryf jest nie tylko dawnym symbolem Gryfitów, ale i współczesnym symbolem miasta i regionu. Koronowana głowa gryfa znajduje się w herbie Szczecina, a cała postać – w herbie Województwa Zachodniopomorskiego. Pod szklaną posadzką Wieży Dzwonów zobaczyć można odsłonięte relikty średniowiecznych murów obronnych.
